14000 Things To Be Happy About is toch wel een van de boeken die ik het liefst zou kopen! (En ook Ariel, Birthday Letters, Russian Tales, Room, What We Talk About When We Talk About Love, Twenty Love Poems and a Song of Despair, The Book of Other People, Mansfield Park, Emma en nog heel veel meer.) Maar ik lees zo weinig de laatste tijd. Ik heb zo'n zwaar hoofd altijd. Altijd moe, altijd koud. Maar toch voel ik me niet slecht. Het is alleen een beetje frustrerend om iedere dag aan te horen dat ik er moe of ziek uitzie.. Ik slaap 10 uur per nacht! Hoe kan ik er dan moe uitzien? Verder lijkt de tijd voorbij te vliegen ookal verveel ik me veels te vaak. Op kamers wonen betekent wel iedere week uiteten (Vapiano!) en drie keer achter elkaar pasta eten, vaak naar Starbucks, schaamteloos lang uitslapen, of laat naar bed gaan. En eindelijk keihard muziek luisteren tot de onderbuurvrouw komt klagen. Heerlijk!
Ik heb niet meer echt iets om over te schrijven terwijl ik eerst zoveel schreef. Nu blijft alles hangen in m'n hoofd, maar het wil er niet uit. Alles is zo verwarrend en tegelijk zo verfrissend. Het is zo fijn om door Amsterdam te zwerven in plaats van colleges te volgen, de slappe lach te hebben, met iemand te zijn die je vijf weken niet ziet en toch verandert er niks. Iemand die je vertelt dat je zo vrolijk bent altijd, iemand die zich niet kan voorstellen dat je pessimistisch bent en altijd zeurt, iemand die alleen je positieve kanten lijkt te zien, iemand die je leert koken, iemand die drie uur voor je in de trein zit, iemand die je laat nadenken, iemand die zegt dat je bijzonder bent, iemand die je blij maakt, zo blij, zo zo zo blij. Misschien ben ik wel gewoon verliefd, een beetje...
No comments :
Post a Comment