In bad kun je niet schrijven

Langzaam vergeet ik de dagen
ze volgen elkaar op zonder dat
er iets lijkt te veranderen
steeds dezelfde cirkel
dag, nacht, dag, nacht
’s nachts droom ik
word ik steeds weer wakker
dan, heel vroeg, uit mijn slaap gehaald,
begint de dag
hij is zo eentonig dat ik niet eens meer weet
wat ik doe
ik wacht op de avond
op de warrige dromen
op het wakker worden
op datgene wat me ‘s ochtends weer, net zoals gisteren,
uit mijn slaap zal halen.